Australie

Daar zijn we dan, aan de andere kant van de wereld, in Australie. Maar voordat we hier aankwamen heb ik India in stijl achtergelaten. Op het vliegveld werden onze grote backpacks ingecheckt en liepen we met onze handbagage door de security. Mijn tas werd voor inspectie eruit gepikt en ik moest alles openmaken. Mijn souvenirs zaten ook in die tas. Voor mijn grote vriend Rene had ik een groot Nepalees traditioneel legermes gekocht. Dat grote traditionele mes lag op de bodem, in kranten gewikkeld, in mijn handbagage-tas. Damn. “You’re in big trouble sir” kreeg ik te horen van de security-official. “How do I know if this was unintentionally..” vroeg hij me na. Ik heb een half uur uitgelegd dat het een souvenir was en dat het me totaal was ontschoten dat dit grote mes in de handbagage was meegegaan. Haha. “What shall we do?” vroeg hij op een uiterst curieuze toon. “I could help you…..*stilte*”…ik antwoord “uhmm yes that would be really nice, thank you” waarop hij nog een keer zegt “I could help you….*stilte*”, een stilte die ik alleen herkende uit Hollywood films, een stilte die meer zegt. Toen hij zag dat ik het nog steeds niet door had zei hij “but can you help me?”, pas toen begreep ik waar hij naar toe wilde, ik moest hem iets geven. Corruptie! Hij drijgde zijn superior officer erbij te halen en dat proces zou uren duren, uren die ik normaal graag wilde uitzitten om uit te leggen dat het een groot misverstand was, maar uren die ik nu niet had, omdat mijn vliegtuig over een half uur vertrok! Hij gebaarde dat ik naar de wc moest gaan. Haha, oh my god! Ik haal wat dollars uit mn tas en loop naar de wc, we maken een praatje over voetbal en tijdens het drogen van onze handel frommel ik wat papiertjes in zijn handen. Mijn hart klopt harder dan als ik naar zo’n film kijk. Ik zit er nu midden in. Ik baal er van want ik vind het maar niks! Bah, waarom doe ik dit? Waarom doet hij dit? Waarom doe ik hier aan mee? Ik verwijt mezelf vanalles maar besluit diep te zuchten, samen met Guusje, en het vliegtuig naar Australie te pakken. Doei India.

 Sydney. Oh. My. God. Het is stil op straat. Ik hoor geen toeters. Auto’s rijden recht over de rijbaan, geven richting aan en stoppen als je wilt oversteken. We winkelen onze haren van ons hoofd, zonder onderhandelen, zonder mannetjes die je naar binnen trekken omdat ze je iets willen verkopen. Het ruikt lekker op de wc’s, naar bloemetjes. Ik kan op de bril zitten van een openbaar toilet! Ik geniet van architectuur. Het leek alsof we weer thuis kwamen, met het kleine detail dat we aan de andere kant van de wereld zitten, raar. Mensen spreken beter Engels dan mij. En wat vaak wordt gegrapt over de Australiers is waar; ik wordt altijd aangesproken met “mate” en Guusje met “doll” of “darling”, “no worries” is hetzelfde als geen dank, graag gedaan, het is goed zo of o.k. Prachtig. Maar ik vind het ook moeilijk. Ik mis Nepal wel een beetje. Over straat lopen is zo anders. Hier gaan we naar het strand, leven op water en brood, koken voor onszelf en wassen af. Het is wennen. Heel erg wennen. We slapen in ‘dorm rooms’, met zijn vieren, zessen of achten. Maar Sydney is een mooie stad en na twee dagen bezoeken we mijn neef Koen en Donna, zijn vrouw. We eten gezellig een hapje en ontmoeten ook de kids, super cool. Het is heel leuk om zo bij iemand thuis op bezoek te zijn en we hebben de luxe dat we zware tassen achter mogen laten met spullen die we in Australie niet nodig hebben. Op het einde van de reis halen we die spullen weer op. Bedankt Koen en Donna!

Harbor Bridge

 Na Sydney vertrokken we naar Byron Bay, een relaxt surfplaatsje waar ik een zwembroek koop en we dezelfde dag nog de zee induiken! Heerlijk. Het zand is super zacht en fijn.  De volgende dag besluiten we surfles te regelen en met een groep van acht mensen oefenen we eerst op het strand en daarna in de zee. Yeah! Super vet, even wennen in het begin maar al gauw staan we allebei op ons surfboard en laten ons meevoeren door de golven. Awesome :) Echt heel relaxed.

Na Byron Bay rijden we met de ‘Greyhound’ bus (daarmee reizen we langs de oostkust af) naar Brisbane, een hele relaxte stad met veel kunst. Alle electriciteits hokjes zijn beschilderd door straat artiesten, super cool. We gaan naar Lone Pine Sanctuary, het grootste koala park van de wereld, yey! Super gaaf, we knuffelen koala’s en voederen Skippy’s, uh ik bedoel kangaroo’s. This is Australia!

Koala!

Willem aait Skippy, yey!

Ik sta ’s morgens op om met een paar Engelsen en Ieren Manchester Utd tegen AC Milan te kijken, om kwart voor vijf ’s morgens. Haha. Relaxed om weer voetbal te kijken, nooit gedacht dat ik dat zo zou missen. Een paar uur later pakken we de bus naar Hervey bay, een klein dorpje. Vanuit daar regelen we een guided tour naar Frasier Island, het grootste zandeiland van de wereld met zoetwatermeren. Een super leuke guide verteld ons al hobbelend en bobbelend over de speciale planten, bomen, dieren en andere flora en fauna van dit eiland. ’s nachts hebben we, op puur geluk, een kamertje voor onszelf en versiert Guusje het bed met ballonnen en slingers, ik ben 22 jaar! Heel raar om mijn verjaardag te vieren zonder ouders, familie en vrienden. Maar ook heel speciaal op een eiland met prachtig blauw/groen water en witte stranden. Ik krijg Tin Tin (Kuifje) in Tibet van Guusje en de hele dag wordt goed voor me gezorgd. De guide krijgt ook te weten dat ik jarig ben en heel de bus zingt “Happy Birthday” voor me, yey :) We eten ontzettend lekker, alles wordt verzorgd en dat is heerlijk!

Frasier Island

Morgen gaan we naar Town of 1770 en Agnes Waters (ja mam, dat lees je goed!). Daar blijven we een paar dagen aan het strand, surfboard huren en vrijuit chillen.

Australie was heel erg wennen maar nu kunnen we er ook van genieten. Soms denken we; hadden we nu maar het vliegtuig naar Thailand genomen en een paar weken later door Laos, Cambodja en Vietnam gaan reizen. Maar dat bewaren we wel voor een andere keer. Je kunt een sms’je sturen naar 0061 439265530, als je dat leuk vind. Het is heerlijk om zo te relaxen en genieten van het strand, de zee, de Australische humor en van elkaar.

 No worries.